ratchatan's profileแค่เป็นตัวของตัวเอง>>>''...PhotosBlogListsMore Tools Help

Blog


    F rien D...

     
    ว้าวุ่น ว้าวุ่นชี้บ...บบ-หาย เรยนะช่วงนี้
     
    ชีวิต บางที เวลาที่มัน โล่งโจ้ง ก็โล่งโจ้งซะจน บ๋อแบ๋
     
    แต่บางที พอมีเรื่องอะไรต่างๆนาๆเข้ามาให้คิด ก็ประดังถาโถมเข้ามาเหมือนพายุแคเทอรีน่า จน บางที กรุรับไม่ทันเว้ยยยย!!
     
    ชีวิต ช่างหาความพอดีไม่เจอ จริงๆ
     
     
    ณ ตอนนี้กระแส เพื่อนกะลังดัง
     
    เรามา Analysis กันดีก่า
     
    วันว่างๆ เนอะ
     
     
    .......
    เข้ากระแส
     
    เพื่อน กะ คนรัก ต่างกันอย่างไร
     
    ไม่เข้าใจว่าทำไม
     
    ทำไม ไข่ย้อยต้องบอกรักดากานดา ด้วยในเมื่อที่เป็นอยุ่อย่างนี้ก้อดีอยุ่แล้ว
     
    ทำไม พายุต้องบอกรักฟ้า ต่อหน้าน้ำที่รักพายุด้วย  ทั้งทั้งที่ ที่เป็นอยู่ก้อดีอยุ่แล้ว
     
    ได้ใกล้ชิด  ได้คุยกันอย่างสนิทใจ  ได้ปลอบใจเวลามีทุกข์  ได้หัวเราะเวลามีสุข
     
    เท่านี้มันยังไม่พอเหรอวะ??
     
     
     
     
    เรื่องอย่างนี้ มันช่างพูดยากจิงๆ
     
    ทำไมแค่ได้ไกล้ชิดมันยังไม่พอเรอะวะ ยังอยากใกล้อีก
     
    ได้คุยกันก้ออยากคุยอีก ทำสิ่งดีๆให้กัยคนคนนึงมาตลอดแต่ก็อยากทำอีก
     
    อย่างงี้เหรอคือความรักที่จะเปลี่ยนจากเพื่อนเป็นแฟน
     
    แต่สุดท้ายท้ายที่สุด 
     
    คำที่หลงเหลืออยุ่สุดท้าย คือเพื่อน  ส่วนคำว่าแฟนย่อมมีวันเลิกรา และหายไป
     
    อยากให้เป็นอย่างนั้นเหรอ...
     
    เพื่อนคือสิ่งที่จะอยุ่กัยเราไปตลอด
     
    ดังนั้น ก็เข้าแก๊บว่า
     
     "เป็นเพื่อนกันก็ดีอยุ่แล้ว" 
     
     
    ใช่แมะ!!   b^^